«A mellor tecnoloxía é a de sempre, estar coa xente, esa non falla»

por parroquiacarballo

Eduardo Puga Vila (Bértoa-Carballo; 41 anos) tiene ante sí un nuevo reto: ser el cura de Camariñas. Y eso, teniendo en cuenta el legado que dejó Jesús Nieto Baneira, fallecido el pasado 1 de diciembre, destinado en la villa del encaje desde 1999. El nombramiento oficial de Puga se dará a conocer en los próximos días, aunque hace ya semanas que fue decidido por el Arzobispado de Santiago.

Puga lleva cuatro años en la unidad pastoral de Carballo, una de las más importantes, tanto en número de fieles como de actividades, de toda la diócesis. Antes pasó por el municipio de A Estrada, junto a otros dos compañeros de curso. Suele decirse que la capital de Bergantiños es como un máster de fin de carrera, un lugar de paso para aprender y trabajar mucho, pero la experiencia de A Estrada también fue importante: «Tiñamos 28 parroquias para os tres. A maioría, da Estrada, pero tamén tocabamos algunha de Silleda ou Forcarei. Tiñamos unha zona dende Dornelas ata Sabucedo, de 66 quilómetros de longo dun estremo ao outro», resume.

Fueron diez años muy intensos antes de ser destinado a su tierra natal. También los resume: «É unha parroquia con moitos servizos, con moitas actividades. Moi completa. Non só a parroquia, toda a súa unidade pastoral». Un destino por el que han pasado muchos compañeros en los últimos años, lugar de paso para adquirir conocimientos: «Si, é un bo lugar para aprender, sobre todo se te involucras. Aí ves directamente como traballa Cáritas, os numerosos cursos formativos que teñen, o inmensa actividade social, o aproveitamento das novas tecnoloxías», explica. Una modernidad que considera muy importante para los tiempos que corren: «Si, son moi importantes, cada vez máis imprescindibles, pero a mellor tecnoloxía, nova ou non, é a de sempre, a de estar coa xente: esa non falla, e ademais é imprescindible», indica, casi como filosofía de actuación.

A Eduardo le tocó regresar a su tierra natal hace cuatro años. No es fácil (no debe serlo) ser cura en la tierra de uno, aunque desde el punto de vista parroquial no le tocó Bértoa, por más que forme parte de la unidad parroquial a la que está adscrito (el día 28, sus compañeros le brindarán una comida de despedida y homenaje). «Viña con algo de temor, porque ninguén é profeta na súa terra. Pero agora marcho con alegría e con tristeza. Ao mesmo tempo, porque nunca pensei que me chegaran a querer tanto. E demostrárono. A verdade é que estou encantado coa xente, co seu trato, co que me demostraron, pero toca unha nova etapa», explica.

Conoce algo de Camariñas. Ya estuvo allí en un campo de trabajo en su época de seminarista, cuando Jesús Nieto era el párroco. Fueron solo dos meses, muy intensos. Hace ya bastante, pero lo recuerda vivamente. Le dio para conocer bien a su antecesor: «Era o mellor, con el tiñas todo. Sempre te animaba, miraba para adiante. Era unha gran persoa e un gran cura. Traballou ata o último momento. A min nin me dixera que estaba enfermo do corazón», indica.

Recuerda su tranquilidad, que no se alteraba ante nada. Su buen hacer y la huella que deja, difícil de seguir: «Claro que é unha gran responsabilidade, pero vou facer todo o que poida». Y no solo en Camariñas, claro, primer destino de Jesús Nieto, que fue añadiendo otros con el tiempo y Eduardo hereda ahora: A Ponte do Porto, Camelle (todo el municipio de Camariñas, salvo Xaviña), y Carantoña. Seguramente también Cereixo y Carnés, parroquias vecinas a cargo de Pedro Zas Esmorís, que está de baja desde hace meses.

«É unha gran responsabilidade substituír ao meu antecesor, pero farei todo o que poida»

Fuente: La Voz de Galicia
Foto: José Manuel Casal

También te puede Interesar