Fuente: La Voz de Galicia
Caritas Interparroquial de Bergantiños inaugura la Carpa Solidaria en el marco de la VIII Jornada Mundial de los Pobres
Hoy domingo 17 de noviembre, coincidiendo con la celebración de la VIII Jornada Mundial de los Pobres bajo el lema «La oración del pobre sube hasta Dios», Caritas Interparroquial de Bergantiños inauguró la Carpa Solidaria para la Campaña de Navidad. Este evento, alineado con el mensaje del papa Francisco.
El acto tuvo lugar inmediatamente después de la Misa de las 12:30 horas en el atrio parroquial, congregando a numerosos fieles y voluntarios comprometidos con la causa solidaria.
La Carpa Solidaria estará operativa hasta el 18 de diciembre, de lunes a viernes, en horario de 10:00 a 13:00 horas y de 17:00 a 19:00 horas, ofreciendo múltiples formas de colaboración para todos aquellos que deseen contribuir. Los visitantes podrán entregar alimentos no perecederos en el marco de la «Operación Kilo-Litro», realizar donativos a través de la «Operación Euro», adquirir lotería de Caritas y los productos de la Huerta Solidaria de Sísamo, así como participar en el rastrillo de ropa.
Este espacio de solidaridad no solo se presenta como una oportunidad para ayudar a los más necesitados, sino también como un lugar de encuentro y comunidad, donde la generosidad y el espíritu navideño se hacen palpables a través de cada gesto altruista.
Con esta iniciativa, Caritas Interparroquial de Bergantiños reafirma su compromiso con los valores cristianos de caridad y servicio, promoviendo una campaña que busca no solo aliviar necesidades materiales, sino también fortalecer la red de apoyo y solidaridad en la comunidad.
Queridos lectores de A Xanela
En este domingo, JORNADA MUNDIAL DE LOS POBRES, Caritas Interparroquial de Bergantiños inicia la Campaña de Navidad con la apertura de la Carpa solidaria que un año más está instalada en el atrio parroquial.
Estará abierta hasta el 15 de diciembre ,en horario de 10,30 a 12,30 y de 17 a 19 hs. Para recoger alimentos no perecederos, adquirir la lotería de Caritas, y los productos de la Huerta solidaria de Sísamo y también tienda de ropa y rastrillo de libros que se pueden recoger.
Con el lema «si tienes mucho, da mucho; si tienes poco, da poco; pero, da siempre», Cáritas Interparroquial organiza un año más la Campaña de Navidad, que pretende concienciarnos sobre el significado de estas fechas y animarnos a compartir con los más necesitados
En Navidad celebramos que Jesús nació, se hizo hombre para salvarnos; pero nació pobre y en soledad y así es como viven muchos miembros de nuestras comunidades.
Durante todo el año debemos estar atentos a las necesidades de nuestros hermanos y buscar recursos que ayuden a paliar sus carencias. Esa, que es una de las tareas de Cáritas, se intensifica en las fiestas navideñas; fechas entrañables y de alegría para todos, en las que procuramos compartir con los demás nuestra felicidad y nuestros bienes.
Sigue vigente el mandato de Jesús: ”Dadles vosotros de comer”. Cada uno debe hacerlo de acuerdo a sus posibilidades: «Si tienes mucho, da mucho; si tienes poco, da poco; pero da siempre»
En nombre de todos los que se beneficiarán de vuestra generosidad, os damos gracias anticipadas y pedimos al Señor por todos vosotros.
Publicamos en este número un artículo de Xosé Pumar titulado «Santa Cecilia», así como una reflexión sobre la VIII Jornada Mundial de los Pobres.
Recogemos todos los avisos para la semana: Fiesta de la Medalla Milagros, reunión con las personas que quieran recibir la confirmación, reunión de los jóvenes que quieren recibir la confirmación, reunión con los padres cuyos niños van hacer la Primera Comunión en este curso, etc.
Feliz semana
José García Gondar
Chegados o día de Sta. Cecilia, Icía (que decimos en galego) todo o mundo da música disponse a honrala, como patroa. Bandas, Corais, ensaiarán escollidas partituras para ofrecer a súa execución en actos solemnes.
O canto, na Biblia, é oración. O Libro dos Salmos contén o texto que servía para melodías que o pobo hebreo cantaba en diversas situacións. Pedindo polo rei, agradecendo a Iaveh as victorias, doéndose das derrotas, pregando perdón dos pecados, orando polas familias, cando ían ó templo de Xerusalem…
De Xesús sabemos que cantou o himno acostumado ó rematar a Última Cea (Mat. XXVI, 20). No Códice Calixtino de forma peculiar vai o himno que cantaban na Catedral: “Dum Pater Familias”. Os expertos interpretan os sinais que pon o Códice e vértenos ó noso pentagrama con notas habituais no eido musical.
O canto oficial da Igrexa segue sendo o chamado Canto Gregoriano. Conserva pezas do século XI. Vai escrito no tetragrama (catro liñas).
Nas nosas igrexas cantábase latín e castelán: Pange Lingua, Salve, Adoro te devote, Cantemos al Amor.
Pero chegou o Concilio Vaticano II e autorízase o uso das linguas populares na liturxia. Xurde así un torrente de cantos en galego, castelán, catalán… que quizais non aproveitamos como é debido.
A mocidade introducíu instrumentos de corda e percusión. Tamén a gaita galega (Rindamos homenaxe nisto ó Rvdo. P. Feijoo, e.p.d., fundador do orfeón Terra a Nosa).
Se nos fixamos nas nosas celebracións notaremos que o canto está preferentemente encomendado a grupos especializados ou cantores determinados. Pero o pobo, a masa de asistentes, escoita, sigue atentamente as melodías, pero non canta, polo menos, como debería esperarse.
Recoñecemos que a idade vai reducindo as facultades para cantar, anque saibamos os cantos, de tantas veces escoitados. Falta tamén ensaio e coordinación antes da ceremonia. Isto supón sacrificio para todos.
Penso tamén que as melodías, tal como veñen nos folletos que as publican, adoitan estar en tonalidades que buscan a brillantez, pero fan difícil que os maiores nos entreguemos ó canto. Axustar a tesitura ás posibilidades do pobo propiciará a participación. Hai persoas con dotes para entonar adecuadamente, animar e afinar se descamallamos na melodía.
Que Sta. Icía bendiga o traballo de cantos estimulan a oración cantada nas nosas comunidades. Todo será máis devoto e solemne.
Queridos lectores de A Xanela
Este domingo día 10 de Noviembre celebramos en España el Día de la Iglesia diocesana . Un día para celebrar que “juntos logramos una parroquia viva, apasionada por Jesucristo y entregada a los demás”. Cada año, esta campaña, pone su empeño en recordar que en la parroquia nacemos a la fe y en ella descubrimos que somos una familia dentro de otra gran familia, la de los hijos de Dios. Pero además, activa a “esta gran familia” a ponerse al servicio de los demás y a contribuir para hacer una parroquia más comprometida y cercana porque “juntos llegamos más lejos”.
Recogemos en este número toda la información sobre el Día de la Iglesia Diocesana así como un enlace a la Revista «Nuestra Iglesia», así como un artículo de Xosé Pumar «San Martín Pinario».
Damos gracias en esta Xanela por tantos gestos de generosidad: por la ayuda solidaria con las víctima de la Dana, la ayuda a la Iglesia Diocesana, gracias anticipadas por la ayuda en la Campaña de Navidad que iniciaremos el próximo domingo con la apertura de la Carpa, etc.
Finalmente detallamos loa avisos para esta semana: Este domingo día 10 terminaremos la Novena de Animas con el Funeral por todos los difuntos y colaboradores de la Parroquia y especialmente por los que han fallecido en este año cuyos nombres presentaremos en el altar, Misa mensual a Nª Sª de Lourdes por los enfermos en la Capilla de Xoane, Fiesta de San Martín, El próximo domingo día 17 se inaugura la Carpa que Caritas instala para la Campaña de Navidad. Estará abierta hasta el 18 de diciembre, de lunes a viernes en horario de 10,30 a 12,30 y de 17 a 19 hs.
Feliz semana
José García Gondar
No concilio de Trento (S.XVII) entre tantas reformas que dispuxo na Igrexa, determinou que os sacerdotes se formasen en centros especializados, que chamou Seminarios. A diocese de Santiago foi unha das últimas en crear o seu Seminario. Razón: aquí tiñamos unha universidade creada polo arcebispo Fonseca III na que había a facultade de Teoloxía e Dereito Canónico e outras máis. Aí era onde se formaban os nosos sacerdotes.
Pero esta formación nunca satisfixo ós prelados de Compostela, pois a vocación sacerdotal precisa máis ca coñecementos teolóxicos. Así chegamos a 1.829 e o arcebispo Rafael de Vélez funda o noso Seminario Conciliar. Quedou establecido nun edificio propio da diocese que erixira o arcebispo Sanclemente. Centro que está preto da alameda de Santiago.
Viñeron os anos de 1.835 e 1.836 nos que houbo a exclaustración de relixiosos e a desamortización de bens eclesiásticos. O gran mosteiro benedictino de S. Martín Pinario quedou valdeiro. Está moi preto da Catedral.
Foi cando o cardeal García Cuesta propuxo ó Estado trocar o edificio de Sanclemente polo de S. Martín. Éste foi maltratado, dedicado a cuartel, queimaron a biblioteca. O de Sanclemente estaba ben conservado. Fíxose o troco. Estamos en 1.867.
O cardeal Payá y Rico en 1.876 conseguiu da Sta. Sede que o Seminario de Santiago fose Central, é dicir, que puidese dar grados académicos en Teoloxía e D. Canónico ós alumnos de Galicia e Asturias.
O cardeal Martín de Herrera obtivo da Sta. Sede en 1.896 que o Seminario Conciliar Central de Santiago fose Universidade Pontificia. Así, poderá conceder grados de Teoloxía, Filosofía e D. Canónico a alumnos de calquera procedencia.
Pero chegamos a 1.932 e o papa Pío XI quere que o nivel científico das Universidades Pontificias sexa maior e adecuado ós tempos. Quedan todas suprimidas e presentarán novos plans de estudios. Tamén queda suprimida a chamada Carreira Breve, que era para alumnos maiores en idade. Tiña seis cursos: 3 de Humanidades, 1 de Filosofía e 2 de Teoloxía.
Polos anos de 1.940 funcionaba en España a Universidade Pontificia de Salamanca. Despois, a de Comillas.
O cardeal Quiroga, en 1.971, crea no Seminario o Instituto Teolóxico Compostelano, que, en 1.978, co arcebispo Suquía pasa a integrarse na Universidade Pontificia de Salamanca. Desde 1.981, o Instituto Teolóxico Compostelano dá os grados en Bacharalato e Licenciatura en Teoloxía Fundamental.
Visto o pouco alumnado que hai nos nosos Seminarios, o papa Francisco quere que se xunten varios para acadar un número conveniente. Así, neste curso 2.024-25, temos en Santiago o Seminario Interdiocesano no edificio de S. Martín Pinario que acolle seminaristas de Santiago, Tui e Mondoñedo. En total: 23 alumnos.
O papa Xoán Paulo II dixo que o traballo polas vocacións sacerdotais era prioritario. Máis aínda: que o número de vocacións era o mellor sinal para coñecer o nivel de vida cristiá.
Queridos lectores de A Xanela
Los sacerdotes, el Consejo Pastoral de Carballo y parroquias de la Upa, y Caritas de Bergantiños, ante la catástrofe sufrida por la Comunidad Valenciana y Castilla La Mancha que ha segado la vida de más de un centenar de personas y causado cuantiosos daños materiales, quiere mostrar su solidaridad y cercanía a todos los afectados.
En primer lugar, invitamos a los feligreses a que oren para que el Dios de la vida conceda el descanso eterno a todos los fallecidos y, a sus familiares y allegados, y a todos los que están sufriendo las consecuencias de este desastre natural, les ofrezca el consuelo y la esperanza en este momento de tristeza y desaliento. Que la paz y el amor de nuestro Señor sean bálsamo en medio de esta angustia y sostengan la esperanza en los corazones de quienes padecen esta situación tan comprometida.
Asimismo, animamos a participar en la campaña de emergencia, a través de Caritas diocesana de Santiago de Compostela , para colaborar en la medida de las posibilidades de cada uno con las labores de apoyo y reconstrucción. Puedes colaborar a través de las cuentas de Cáritas Diocesana de Santiago y Bizum indicando en el concepto INUNDACIÓN VALENCIA. CUENTA CARITAS INTERPARROQUIAL DE BERGANTIÑOS: A BANCA ES49 2080 0019593000225815. La colecta de este domingo será destinada a esta emergencia
Publicamos en este número un artículo de Xosé Pumar titulado «Novenarios e Actos de Ánimas», así como una reflexión sobre la encíclica del Papa sobre el Sagrado Corazón de Jesús: “Nos amó”.
Recogemos todos los avisos para la semana con el detalle de todos los funerales. Durante estos días rezaremos por los difuntos de la Parroquia y por las benditas almas del Purgatorio. El próximo domingo día 10, a las 20:00 hs terminaremos la Novena de Animas con el Funeral por todos los difuntos y colaboradores de la Parroquia y especialmente por los que han fallecido en este año cuyos nombres presentaremos en el altar.
Feliz semana
José García Gondar
- Reza todos los días por aquellos que te han precedido en el camino de la vida. Lo que eres y, tal vez lo que tienes, se lo debes a ellos. ¿Rezas por los que te aguardan al final de tu camino?
- Saborea, siempre que puedas, la paz o la calma de un camposanto. Te ayudará a relativizar el excesivo aprecio por lo superficial y, sobre todo, te educará a vivir apuntando a lo necesario. ¿Vives con sentido de trascendencia?
- Trata a tus difuntos con respeto. Si incineras, guarda sus cenizas en el lugar que les corresponde: el camposanto. ¿Por qué elevamos monumentos a las mascotas y, en cambio, lanzamos sin escrúpulo alguno, en el mar o en el monte los restos de nuestros seres queridos? ¿Tal vez porque en el fondo nos estorban? ¿Tal vez porque no queremos obligaciones de llevar flores, derramar lágrimas o rezar oraciones?
- No olvides que, la Misa, es sufragio –por la Pasión, Muerte y Resurrección de Cristo- por los fieles difuntos. Una misa, además de valor infinito, es ofrenda y es comunión, es súplica por aquellos que necesitan un último empujón para el encuentro con el Padre. ¿Encargas el “regalo” de una misa, de vez en cuando, a tus difuntos?
- En el cumpleaños o en el día del fallecimiento de un familiar, la mejor forma de felicitarle es nuestra presencia en la comunidad cristiana. ¿Por qué tan poca pereza para cualquier evento y tanto freno para recordar, rezar y honrar a nuestros difuntos con una misa?
- El camposanto, entre otras cosas, es ciudad de los que duermen con la esperanza de resucitar. La cruz, una imagen de María o de los Santos nos sugieren que, detrás de una losa, hay unos labios que profesaron la fe en Cristo hasta el último día. No dejemos que la secularización lo invada todo. ¿Cuidas los signos visibles de tu ser cristiano?
- 7.- Recuerda la fe de tus padres. Profésala. Consérvala. No dejes que la guadaña del relativismo te robe o te corte aquellos valores que te hacen invencible, fuerte, eterno. No permitas que, los agoreros del “Dios no existe” logre convencerte de lo que, en realidad, es pasajero: el mundo y sus escaparates risueños pero caducos.
INDULGENCIAS POR LOS DIFUNTOS
Para ganar una indulgencia plenaria por un difunto, la Iglesia pide seguir los siguientes pasos:
– Del 1 al 8 de noviembre se visita piadosamente una iglesia o cementerio. Durante esta visita se debe rezar un Padre Nuestro y el Credo. Además, se debe formular la intención de querer evitar cualquier pecado mortal o venial.
– Es necesario confesarse, recibir la Santa Comunión y rezar un Padre Nuestro y un Ave María por las intenciones del Papa.
Orar por aquellos/as que nos han precedido es signo de agradecimiento por
tantas cosas que nos dejaron, especialmente por el don de la fe y el regalo de la vida.
Aunque en todas la misas recordamos a los feligreses fallecidos, de manera especial rezaremos estos días en comunidad y celebramos agradecidos la Eucaristía por los fieles difuntos.
EN CARBALLO
EN EL CEMENTERIO:
– Viernes 1: 17,00hs. Misa y oración comunitaria por todos los difuntos
– Sábado 2: 11,00hs. Misa y oración comunitaria
EN LA IGLESIA:
– Jueves 31: 20,00 HS: celebración de la penitencia (confesiones)
– Sábado 2: 20,00hs. Funeral por todos los difuntos
– Del 2 al 10: 19,30hs. Nóvena de Ánimas
– Domingo 10: 20,00hs. Funeral por colaboradores y difuntos de la Parroquia
CELEBRACIONES DIFUNTOS EN LAS OTRAS PARROQUIAS
Goiáns: Días 1 y 2: A las 9,30 hs
Sísamo: Día 1:11 hs y día 2: 18 hs
Ardaña: Días 1 y 2: 10 hs
Artes: Días 1 y 2: 11 hs
Berdillo: Días 1 y 2: 12 hs
Cances: Días 1 y 2: 11,30 hs
Oza: Días 1 y 2: 12,30 hs
Razo: Día 1 y 2: 16 hs
Bértoa: Días 1 y 2: 17 hs
Los sacerdotes, El Consejo Pastoral de Carballo y parroquias de la Upa, y Caritas de Bergantiños, ante la catástrofe sufrida por la Comunidad Valenciana y Castilla La Mancha que ha segado la vida de más de un centenar de personas y causado cuantiosos daños materiales, quiere mostrar su solidaridad y cercanía a todos los afectados.
En primer lugar, invitamos a los feligreses a que oren para que el Dios de la vida conceda el descanso eterno a todos los fallecidos y, a sus familiares y allegados, y a todos los que están sufriendo las consecuencias de este desastre natural, les ofrezca el consuelo y la esperanza en este momento de tristeza y desaliento.
Que la paz y el amor de nuestro Señor sean bálsamo en medio de esta angustia y sostengan la esperanza en los corazones de quienes padecen esta situación tan comprometida.
Para ello, rezaremos en todas las misas,en la oración de los fieles la siguiente oración:
Oremos confiadamente al Señor, soberano de cielos y tierra, para que otorgue la salvación eterna a las víctimas de las inundaciones, consuele a sus familiares, mueva a los que gobiernan a buscar soluciones al desastre natural y nos conceda la caridad para socorrer a nuestros hermanos damnificados. Roguemos al Señor.
Asimismo, animamos a participar en la CAMPAÑA DE EMERGENCIA, a través de Caritas diocesana de Santiago de Compostela , para colaborar en la medida de las posibilidades de cada uno con las labores de apoyo y reconstrucción
Puedes colaborar a través de las cuentas de Cáritas Diocesana de Santiago y Bizum indicando en el concepto INUNDACIÓN VALENCIA
Sabadell ES21 0081 2130 4300 0103 7210
Abanca ES18 2080 0319 6030 4000 8096
BIZUM 38188
La colecta de este domingo será destinada a esta emergencia
CUENTA CARITAS INTERPARROQUIAL DE BERGANTIÑOS
A BANCA ES49 2080 0019593000225815
